Төр ялзарчээ?
Сайн хүмүүсийг төрд гаргах юмсан даа?
76-г яах вэ?
Сайн цалин авах юмсан яах вэ?
Байртай болох юмсан яах вэ?
Оюу толгой, таван толгойг яах вэ?
Хүүхдээ яах вэ?
Энэ авилгалыг яах вэ?
Муу хүмүүсийг яах вэ?
Янхнуудыг яах вэ?
Ядуу хүмүүсийг яах вэ?
Мөнгөтэй болох юмсан яах вэ?
Хэл сурахгүй бол болохгүй нь яах вэ?
Сайхан хоол идмээр байна яах вэ?
Дэлхийгээр зугаалж үзмээр байна яах вэ?
Энэ бүх асуудлууд биднийг одоо зовоосоор л байна. Цаашид ч зовоосоор л байх болно? Амьдралын жам.
Гэтэл Монголгүй бол бид яах вэ?
Эх нутаг, эх орон минь байхгүй бол яах вэ?
Та бүхэн www.mongol.com гэсэн хаягаар ороод хараарай.
Өвөр Монголын сайтууд кириллээр бичээд эхэлчихсэн байгааг анзаарцгаа.
Тэгээд дараа нь бид яах гэж ингэж хэрэлдээд байгаагаа ойлгох байх.
Биднийг хэрэлдүүлээд байна шүү.
Одоо хэрэлдэхээ болиод, цэцэрхэхээ болиод, дор бүрнээ, хамтаараа, бултаараа нийлээд, шивнэлдэж байгаад ч хамаагүй НЭГДЛИЙН тухай ярилцах ЦАГ НЬ боллоо. Яг яаж нэгдвэл Монгол орноо хөгжүүлээд, тусгаар тогтнолоо хамгаалаад, Монгол хүмүүс сайхан амьдрах вэ? гэдгийг нухацтай ярих цаг нь болсон.
Чин зүрхний амрагтаа хэлж үзээгүй мөртлөө
Чинийхээ төлөө үхье гэж ЭХ ОРОНДОО би хэлдэг гэсэн сайхан үгийг суут яруу найрагч шүлэглэсэн байдаг.
Өвгөд маань бол үүнийг биеэрээ хэрэгжүүлсэн хүмүүс.
Харин бид, үүнийг үнэн сэтгэлээсээ хэлчих хүн байна уу? Чадна гэдэг үгийг зүрхний угаасаа хэлсэн үү?
Тэгвэл бид мэддэг ч гэсэн цаг нь болохоор болох байх гэж биш, өнөөдрөөс эхлэхгүй бол болохгүй нь.
Чингис хаан маань "Өглөө бүр надад Тангууд улс мөхөөгүйг сануулж бай" гэж хэлснийг санаж сэрэх цаг нь боллоо.
Тэд далд байдлаар эх оронд минь шунадаг байсан бол одоо бүр ИЛ байдлаар шунадаг боллоо. Үүнийг хараад зүгээр суугаад байх аваас ӨВГӨД маань бидэнд гомдоно.
Энд эх оронч хүн бүхэн үхээд бай гэж ухуулж байна гэж битгий ойлгоорой. Зарим нь тэгэж гуйвуулж ярих дуртай тул тодрууллаа.
Эх орныхоо төлөө зүгээр үхэж болохгүй. Хүний ертөнцөд харвах од мэт жирэлзээд өнгөрөх амьдралын утга учир нь удмаа үлдээх л явдал гэж би боддог.
Тэгэхээр олон олон удмаа үлдээх хэрэгтэй, зүгээр үлдээхгүй ухаантай хүмүүс болгож үлдээх хэрэгтэй.
Зовж байж жаргадаг гэдгийг яс махандаа шингэтэл ойлгох ёстой. Зарим залуус маань зоволгүй жаргах гээд хүсээд байна.
Жаргал гэж яг юуг хэлдэг вэ гэдгийг бодох ёстой.
Юмыг хүсэж байгаа бол БҮТЧИХСЭН гэж үзээд надад хэрэгтэй юм уу? Бидэнд хэрэгтэй юм уу? Үүнээс илүү хэрэгтэй юм байна уу? гэж өөрөөсөө асуух хэрэгтэй. Тэгээд хэрэгтэй гэсэн хариуг өгч байх юм бол хэрэгжүүлэх гэж махран зүтгэх хэрэгтэй.
Зовлон гэж бодож байсан бүхэн туулаад өнгөрсний дараа өөрт нь ядаж туршлага болж байдаг. Түүхийг судлаад /түүхийн ШУ биш зүгээр л өнгөрсөн үе/ алдаа оноог нь сайн нягталж чадах юм бол бага зовно.
Хүнд чухал зүйл гэж байдаг. Аав ээж, ах дүүс, найз нөхөд, ураг төрөл, элгэн садан, газар нутаг, эх орон гээд тоочоод байвал олон юм бий. Үүнээс хамгийн чухал нь аль нь вэ? Жаран чавганц уралдахад 1 нь түрүүлдэг гэдэг үг байдаг. Чухлуудын дотроос хамгийн чухлыг нь хэл гэвэл юуг хэлэх вэ?
Миний хувьд "ЭХ ОРОН" 1-рт. Хүн бүр дор бүрнээ үүнийг бодоорой. Хэрвээ 1-рт "Эх орон" гэсэн хариу гарахгүй байгаа бол зүгээр л хамгийн таалагддаг орноосоо цагаачлал хүссэн нь дээр.
Эх орноо АВАРЧ үлдэцгээе.
Энд хятадуудыг ЗОДООД бай гэж ухуулаагүй шүү. Зарим нь тэгэж гуйвуулдаг.
Шилжүүлэн зайлуулах аргаар тэмцэх хэрэгтэй. Хятадын сайн ресторан байгаа бол ХАЖУУД нь монгол МАШ САЙН ресторан хамтраад байгуулъя. Хятадын сайн бараа байгаа бол түүнээс илүүг нь хийгээд хэрэглэе. Хятадууд л ажил сайн хийгээд байгаа бол Санаагаа уралдуулж байгаад ажил МАШ сайн хийдэг Монгол хүнийг дундаасаа бий болгоё.
Бидэнд хийх юм их байна. Харин цаг бага байна. Хоорондоо хэрэлдэхээ болъё.
"Аавын бийд Газар үз"
"Аав нь та нарыг юм сураад иртэл чинь эх орноо манаад байж байя. Хурдлаарай. Чи эргэж ирээд миний халааг авна шүү" гэсэн утгатай гэж би боддог.
Ийм болохоор "Гадаадад байгаа Монголчуудыгаа МАШ их юмыг сураад, хурдхан буцаад ирээч ээ" гэж гуйх байна.
Зарим хүн надад "Яарвал даарна" гэж хэлэх л байх. Гэхдээ л яарахгүй байж болдог юм, болдоггүй юм гэж бас байдаг гэдгийг бодох ёстой.
Юм сурсаар л, ажилдаа гарших гэсээр л байх хооронд хүүхэдтэй болох боломжтой цаг хорогдсоор л байна. Монгол улсад ч тэр, хүнд ч тэр ХҮН шиг их хэрэгтэй зүйл алга.
Монгол улсын тогтвортой хөгжих, тусгаар тогтнох жинхэнэ гарц нь амжаад олон Монгол хүүхэд төрүүлэх юм шүү.
Тангууд улс өнгөлзөж байна гэдгийг өдөр бүр биендээ сануулцгаая.
Эх оронгүй бол бидэнд өөр юу ч хэрэггүй.
Thursday, November 1, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment